PREMIEROWO: "Podstęp" - Maria Adolfsson

Autor: Maria Adolfsson

Tytuł: Podstęp

Wydawnictwo: W.A.B.

Liczba stron: 478

Gatunek: kryminał, sensacja, thriller

Premiera: 11.03.2020r.

Doggerland to fikcyjna grupa wysp na Morzu Północnym między Wielką Brytanią a Skandynawią. Życie na tym archipelagu wydaje się toczyć w innym rytmie niż w innych krajach. Jest spokojnie, prawie każdy mieszkaniec zna każdego, ludzie są do siebie przyjaźnie nastawieni. Pewnego dnia jednak oazę spokoju zakłóca morderstwo. Po lokalnym festiwalu okazuje się, że została zamordowana Susanne Smeed, była żona szefa wydziału policyjnego. Do przewodzenia śledztwem zostaje przydzielona Karen. Od początku bohaterka zdaje sobie sprawę, że to będzie trudne śledztwo, bowiem szybko odkrywa, że Susanne nie była lubiana wśród lokalnej społeczności. Na jaw będą wychodzić kolejne tajemnice i intrygi, a Karen za wszelką cenę będzie chciała odkryć, kto popełnił brutalne morderstwo.

"Podstęp" to pierwszy tom serii Doggerland autorstwa szwedzkiej pisarki Marii Adolfsson. To zarazem pierwszy szwedzki kryminał przeze mnie przeczytany. Zawsze słyszałam, że skandynawscy autorzy kryminałów są naprawdę świetni, a ich książki są fantastycznie napisane i dopracowane. I faktycznie to się zgadza. "Podstęp" to książka bardzo dopracowana i precyzyjna. Autorka nie szczędzi czytelnikowi dokładnych opisów. Po kilkunastu stronach lektury od razu zorientowałam się, że fabuła również została bardzo dobrze przemyślana. Sam klimat książki jest bardzo surowy i ostry. Rzeczywisty, co czyni go jednocześnie bardzo przerażającym.

Dużą zaletą powieści "Podstęp" są jej bohaterowie. Pisarka wykreowała postaci realne, z prawdziwymi i trudnymi przeżyciami. Ciężkie doświadczenia ma na pewno za sobą Karen Hornby, główna protagonistka. Tym bardziej podziwiałam jej siłę i wytrwałość w rozwiązywaniu śledztwa. Karen w odróżnieniu od innych mieszkańców Doggerlandu nie kierowały uprzedzenia ani żadne osobiste animozje.

Niestety, ale teraz czas na największą wadę tej historii. Pierwszy tom serii Doggerland początkowo czytałam z dużym zainteresowaniem, jednak im brnęłam dalej w akcję, tym coraz bardziej się... nudziłam. Akcja niestety nie jest zbyt dynamiczna, żeby nie rzec, że jest po prostu nudno... Ze względu na ilość opisów i powolne tempo akcji, po pewnym czasie lektura "Podstępu" zaczęła mi się bardzo nużyć, a początkowe zainteresowanie przygasło. Przyłapałam siebie na tym, że około 150 stron przed końcem książki, chciałam ją bardzo mieć już za sobą, bo przyznam, że chwilami czytanie tego kryminału było męczące. Brak dynamizmu w akcji to duża wada tej historii. Jest to książka, która liczy sobie prawie 500 stron, a w zasadzie akcja przyśpiesza dopiero pod koniec czytania... Dodatkowo przy czytaniu trzeba się naprawdę dobrze skupić, bo historia jest dość skomplikowana i łatwo można się pogubić.

"Podstęp" to dobre rozpoczęcie serii Doggerland. Na pewno pierwsza część zaciekawiła mnie na tyle, żeby sięgnąć po kontynuację. W tej historii jest pewna surowość, a jednocześnie piękno skandynawskich klimatów. 

Moja ocena: 6/10

PRZEDPREMIEROWO: Lily Graham - "Dziecko z Auschwitz"

Autor: Lily Graham

Tytuł: Dziecko z Auschwitz

Wydawnictwo: W.A.B.

Liczba stron: -

Gatunek: literatura piękna

Premiera: 11.03.2020r.

Eva Adami wiedzie udane życie wraz ze swoim mężem Michalem w Pradze. Bardzo się kochają i są pewni, że przed nimi jeszcze wiele lat szczęśliwego życia. Jednak bardzo szybko okazuje się, że wojna dociera także do Czech.

Jest rok 1942. Zdesperowana Eva wsiada do pociągu jadącego do Auschwitz. Wszystkie jej działania podyktowane są miłością do jej męża. Michal bowiem wsiadł do pociągu jadącego do obozu sześć miesięcy temu.

Pociąg ten odbywa dwudniową podróż do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. Ludzie w nim przebywający są stłoczeni razem i traktowani jak zwierzęta. Przetrwać Evie pozwalają tylko myśli, że w końcu spotka swojego ukochanego. Szybko jednak okazuje się, że Michala nie ma w Auschwitz, a ją czeka prawdziwa walka o przeżycie. Na miejscu spotyka ją obozowa rzeczywistość. Wyczerpująca do granic sił praca w ciężkich warunkach. Z nią w obozie przebywa jej najlepsza przyjaciółka Sofie. Obie razem będą próbowały przeżyć w straszliwych warunkach, którzy zgotowali im inni ludzie, Niemcy.

Czy Evie uda się jeszcze kiedykolwiek spotkać swojego męża?

Tematyka obozowa jest bardzo ciężkim tematem. Trudno jest oddać obozową rzeczywistość na kartach kilkuset zapisanych stron. Trzeba jednocześnie okazać się dużą wiedzą, szacunkiem oraz delikatnością. Uważam jednak, że Lily Graham podołała temu zadaniu. W opisaną przez nią historię Żydówki z Czech wciągnęłam się już od pierwszych stron. Przemoc, która przewija się w obozie, z każdym przeczytanym zdaniem coraz bardziej mną wstrząsała. Pomimo tego, że minęło tyle lat, nadal ciężko jest mi uwierzyć, że to ludzie ludziom mogli zgotować tak nieludzkie warunki. "Dziecko z Auschwitz" to fikcja literacka, która jest inspirowana prawdziwymi zdarzeniami. Ja jednak w czasie czytania czułam, jakby wszystkie wydarzenia opisywane w tej książce wydarzyły się naprawdę. A wydarzyć mogły się jak najbardziej, ponieważ: "Z akt wynika, że w Auschwitz-Birkenau urodziło się przynajmniej siedemset dzieci. Do dziś wiemy tylko o garstce, która przetrwała."

"Dziecko z Auschwitz" to pierwsza książka o tematyce obozowej, którą przeczytałam. I przyznam, że lektura tej książki ogromnie mną wstrząsnęła. Wywołała całą szeroką emocję gamy, poczynając od szoku, a skończywszy na wzruszeniu. To niezwykle smutne i straszne, że ludzie ludziom zgotowali taki los. Jak można traktować kogoś jak kogoś gorszego sortu tylko dlatego, że jest innej narodowości? Ta powieść naprawdę mnie poruszyła. To dlatego, że to wszystko przecież wydarzyło się naprawdę. Auschwitz nie jest wymyślonym miejscem przez autorkę. Lily Graham świetnie oddała emocje towarzyszące bohaterom. Ciężko było nie zaangażować się emocjonalnie w lekturę tej książki. To jest po prostu niemożliwe.

"Dziecko z Auschwitz" to poruszająca książka o tematyce obozowej. Ciężko jest przeczytać ją bez emocji. Powieść ta jednocześnie daje czytelnikowi nadzieję, że człowiek może przetrwać w każdych warunkach. Lily Graham inspirowała się prawdziwymi zdarzeniami, lecz jej powieść nie jest odzwierciedleniem faktów. To nadal fikcja literacka, jednak nie przeszkadzało mi to w lekturze tej historii. Polecam!

Moja ocena: 10/10

PRZEDPREMIEROWO: Nicola Rayner - "Dziewczyna, którą znałaś"

Autor: Nicola Rayner

Tytuł: Dziewczyna, którą znałaś

Liczba stron: 368

Wydawnictwo: W.A.B.

Gatunek: kryminał, sensacja, thriller

Premiera: 26.02.2020r.

Alice Bell wydaje się mieć idealne życie. Wiedzie udaną karierę prawniczki, jej mąż George Bell rozwija swoją polityczną ścieżkę, na dodatek małżeństwo ma piękny dom. Z zewnątrz wydaje się być prawdziwą sielanką. Pewnego dnia Alice w pociągu widzi kobietę do złudzenia przypominającą studentkę Ruth z jej przeszłości. Jednak to musi być niemożliwe, bowiem Ruth utonęła. Szybko okazuje się, że mąż Alice - George spotykał się z Ruth na pierwszym roku studiów na uniwersytecie. Alice rozpoczyna swoje własne prywatne śledztwo, ponieważ nie opuszcza ją złe przeczucie, że coś jest nie tak...

Śledztwo Alice zaprowadza szybko do siostry Ruth, Naomi. Dziewczyna nadal nie potrafi pogodzić się ze stratą swojej siostry. Naomi ciągle wraca pamięcią do studenckich czasów, próbując rozwikłać zagadkę z przeszłości...

Czy uda się w końcu dowiedzieć, co się się stało z Ruth tej feralnej nocy?

"Dziewczyna, którą znałaś" to świetnie napisana powieść, którą czytałam z dużym napięciem i ciekawością. Jest ona reklamowana jako podobna do "Dziewczyny z pociągu", którą czytałam. Moim zdaniem "Dziewczyna, którą znałaś" jest o wiele lepsza niż książka do której jest ona porównywana. To przede wszystkim thriller, który wciąga już od pierwszej strony. Zawiera on wszystkie elementy, które czynią z niego dobrą książkę. Lekkie pióro, stopniowe budowanie napięcia przez autorkę, ciekawe postaci oraz wciągająca fabuła. "Dziewczyna, którą znałaś" to tytuł, który wręcz "sam" się czyta. 

Bardzo dużą zaletą tej książki jest sposób prowadzenia narracji przez autorkę. Nicola Rayner przedstawia kilka punktów widzenia różnych postaci. Tak więc w "Dziewczynie, którą znałaś" czytelnik czyta o różnych wydarzeniach z perspektywy Alice, Kat oraz Naomi - przyjaciółek Ruth z przeszłości. Bardzo mi się spodobał ten zabieg, choć przyznaję, że początkowo miałam trudności z dobrym rozeznaniem się w akcji, ponieważ pisarka dodatkowo porusza jeszcze wątki z teraźniejszości, a także z przeszłości. Buduje to napięcie w czytelniku, jak powoli odkrywa się coraz to więcej tajemnic. Pojawia się coraz więcej niewiadomych, aż prowadzi do to kulminacyjnego punktu - finału. Nicola Rayner krok po kroku przeprowadza czytelnika przez różne intrygi i zagadki, pozwalając nam samym domyśleć się jakie będzie zakończenie... Dzięki temu sama czułam się jakbym ja też była detektywem, tak jak główna protagonistka Alice.

"Dziewczyna, którą znałaś" to bardzo dobry thriller, pełen zagadek i tajemnic. Dosłownie nie mogłam się od niego oderwać. Czytanie tej książki przypominało mi trochę układanie puzzli, tak, aby każdy element do siebie pasował. Każda intryga w tej powieści się piętrzy aż w końcu wszystko zaczyna się układać w jedną spójną całość. Serdecznie polecam!

Moja ocena: 8/10

Zoë Folbigg - "Stacja miłość"

Autor: Zoë Folbigg

Tytuł: Stacja miłość

Wydawnictwo: W.A.B.

Liczba stron: 480

Gatunek: literatura obyczajowa, romans

Maya Flowers codziennie dojeżdża do swojej pracy w Londynie. Pewnego dnia do jej pociągu wsiada pewien przystojny, nieznajomy mężczyzna. Od razu przyciąga uwagę Mai, od razu zaczyna bić jej szybciej serce. Mijają dnie za dniami, a oni pomimo tego, że widzą się prawie codziennie, dotychczas nie zamienili ze sobą ani słowa. Maya zaczyna marzyć o ich wspólnej przyszłości mając przeczucie, że to Ten Jedyny, natomiast mężczyzna jest pogrążony w lekturze. Pewnego dnia Maya zbiera w sobie całe pokłady energii i daje Mężczyźnie z Pociągu liścik z zaproszeniem na drinka...

"Stacja miłość" to powieść z gatunku literatury obyczajowej i romansu. Bardzo lubię od czasu do czasu sięgnąć po takie historie. Są nie tylko świetnym sposobem na zrelaksowanie się, ale także zazwyczaj napełniają mnie taką pozytywną energią do działania. O tym tytule słyszałam jeszcze przed jego premierą. Piękna okładka i intrygujący opis zachęcają do przeczytania, romantyczki na pewno skuszą się na tą książkę. Jednak czy opis i udana szata graficzna wystarczą?  Sięgając po tą historię spodziewałam się ciekawych, bajkowych klimatów i na pewno sporej dawki romantycznych uniesień. Na to wskazuje nawet zam zarys fabuły. 

Zdecydowanie nie. Ja bardzo zawiodłam się na tej książce. Pomimo ciekawego pomysłu okazała się ona najzwyczajniej w świecie nudna. Na początku czytania "Stacji miłość" nie było źle. Ciekawa historia, całkiem interesujący bohaterowie. Jednak im dalej w las, tym gorzej. Nie ma co ubierać prawdy w ładne słowa - ta książka jest po prostu nudna. Zoë Folbigg skupiając się na tym, aby uczynić tą historię magiczną, baśniową i trochę oderwaną od rzeczywistości po prostu - moim zdaniem - przesadziła. Można rozwlekać akcję, ale wszystko powinno dziać się w granicach zdrowego rozsądku. A w "Stacji miłość" przez całą książkę autorka opisuje codzienne życie Mai, poprzetykane fragmentami z życia James'a, a tak ogólnie to się nie dzieje kompletnie nic. Dodatkowo ciężko czytało mi się tą lekturę, ponieważ pisarka często tworzyła zbyt długie opisy. Generalnie bardzo je lubię, ale w przypadku, gdy akcja jest nudna i nic się nie dzieje, ten aspekt jest dodatkowym gwoździem do trumny. 

"Stacja miłość" to romans, który okazał się dla mnie dużym rozczarowaniem. Szkoda, bo moim zdaniem pomysł na nią był całkiem ciekawy. Tylko autorka w pełni nie wykorzystała jego potencjału, niestety. Brak dynamizm akcji i nudna fabuła skutecznie zaważyły na mojej końcowej ocenie. Sam baśniowy pomysł to niestety trochę za mało.

Moja ocena: 4/10

instagram.com/xrosexmarie

PREMIEROWO: "Magazyn" - Rob Hart

Autor: Rob Hart

Tytuł: Magazyn

Wydawnictwo: W.A.B.

Liczba stron: 496

Gatunek: kryminał, sensacja thriller

Premiera: 29.01.2020r.

Gibson Wells to znany na całym świecie miliarder, który stworzył niesamowity system, tzw. Chmurę. Jest to gigantyczna korporacja, która włada praktycznie całym amerykańskim rynkiem. Chmura bowiem łączy w sobie wszystko - jest tam praca przydzielana według systemu, mieszkanie, miejsca do rozrywki, sklepy... Wszystko. Takich central w kraju jest kilkanaście i można je określić pewnego rodzaju społecznością. Gibson Wells stworzył Chmurę, która zrzesza miliony ludzi, zapewnia im pracę po wcześniejszej rekrutacji oraz dach nad głową i o wiele więcej. 

Dla Chmury pewnego dnia zaczyna pracować Paxton, który nigdy nie podejrzewał, że to się stanie. Jednak zmusza go do tego jego sytuacja życiowa. Oprócz niego pracę w Chmurze zaczyna Zinnia, jednak z całkowicie innych pobudek niż on. Zinnia bowiem chce zniszczyć system Chmury, ponieważ otrzymała takie zlecenie od jednego ze swoich kontrahentów.

Tak zaczyna się niebezpieczna gra, w której Paxton również mimowolnie zaczyna uczestniczyć. Czy Zinnie uda się zniszczyć system Chmury? I jaką poniesie cenę, aby tego dokonać?

"Magazyn" to jedna z tych premier, której bardzo wyczekiwałam. Jest to dystopijny thriller autorstwa Roba Harta. A ja muszę przyznać, że powieści dystopijne uwielbiam, a połączenie z dystopią thrillera jest dla mnie połączeniem idealnym. I cieszę się, że mogę przyznać, iż w tej historii wypadło to naprawdę dobrze. Świat przedstawiony przez pisarza w powieści "Magazyn" jest z jednej strony bardzo pociągający i użyteczny, ale z drugiej strony  u czytelnika jednak tkwi przeczucie, że coś jest nie tak. Praca przyznana na dziwnej, szybkiej rekrutacji, nieadekwatnej do umiejętności pracownika. Mieszkanie to mała klitka. Pensja tak mała, aby pokrywała absolutne minimum i nie starczała na wiele więcej. To pokazuje czytelnikowi, że nie wszystko jest tak idealne, na jakie jest kreowane. Ponadto posiadanie władzy w tak wielu aspektach życia człowieka zastanawia także, jak wielką kontrolę Chmura sprawuje nad swoją społecznością? Pomysł przedstawiony w "Magazynie" jest naprawdę świetny i ciekawy, uważam, że to największa zaleta tej historii.

Bohaterowie pierwszoplanowi to duża zaleta "Magazynu". Są oni z krwi i kości, dojrzewają wraz z fabułą i się zmieniają. Bardzo polubiłam Paxtona. Na początku wydawał mi się trochę nijaki, lecz później wraz z rozwojem fabuły bardzo zyskał w moich oczach. Zinnię z kolei polubiłam mniej, lecz to nie zmienia faktu, że jest ona postacią wielowymiarową. Ciężko było mi zrozumieć chwilami pobudki nią kierujące, ale ostatecznie po zakończeniu czytania zmieniłam co do niej zdanie i bardzo zyskała w moich oczach. Natomiast jeżeli chodzi o bohaterów drugoplanowych - moją uwagę szczególnie zwrócił twórca Chmury Gibson Wells. To człowiek niezwykle pomysłowy, to bez wątpienia można by mu przyznać. Jest w nim jednak coś przerażającego i dziwnego, coś co wzbudza u czytelnika jednocześnie niepokój i fascynację.

To, co spodobało mi się najmniej w "Magazynie" to wolna akcja. Moim zdaniem przebiegała zdecydowanie zbyt wolno. Gdy już zaczynało się trochę więcej dziać, zazwyczaj to była chwila i znowu przez kilkanaście stron nic. Nie jestem też fanką zbyt dynamicznej fabuły, lecz, gdy jest ona za wolna, to też nie wzbudza zbytniej chęci czytania u czytelnika. Gdyby akcja była trochę szybsza, na pewno lepiej czytałoby mi się tą historię, z większym napięciem i zainteresowaniem.

"Magazyn" to dobry dystopijny thriller z dopracowanym światem przedstawionym i bohaterami z krwi i kości. Nie jest to książka, którą czytałam z wypiekami na twarzy, lecz autor wolną akcję nadrobił ciekawymi postaciami i świetnym pomysłem. Jest to przerażająca wizja przyszłości, gdzie jedna korporacja kontroluje praktycznie cały kraj. Przerażająca, lecz można by powiedzieć, że wcale nie aż tak nierealna... Polecam!

Moja ocena: 7/10

PRZEDPREMIEROWO: Soren Sveistrup - "Kasztanowy ludzik"

Autor: Soren Sveistrup
Tytuł: Kasztanowy Ludzik
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 560
Gatunek: kryminał, sensacja, thriller

Premiera: 02.10.2019r.

Kopehagę terroryzuje morderca, przerażający psychopata, który na miejscu szkody zostawia ręcznie robioną figurkę kasztanowego ludzika. Wraz z rozwojem wydarzeń szybko wychodzi na jaw, że dziwne morderstwo jest powiązane ze śmiercią dziewczynki, która została uznana za martwą. Ta dziewczynka to córka minister spraw społecznych, a jej zabójca został uznany winnym i został zamknięty w oddziale psychiatrycznym. To tajemnicze powiązanie pokazuje, że sprawa ta jednak do końca nie została zamknięta. Wzbudza to wiele pytań i wątpliwości.

Kim jest tajemniczy morderca? I co łączy te dwie sprawy?

Największą zaletą "Kasztanowego ludzika" jest sam pomysł, połączony ze świetnym, skandynawskim i mrocznym klimatem. Fabuła została skonstruowana bardzo precyzyjnie i szczegółowo. Wcześniej nigdy nie czytałam żadnej powieści skandynawskiego autora, więc okazało się dla mnie to bardzo dobrym i interesującym powiewem świeżości. Ta historia jest przepełniona mrokiem, pomimo okładki, która pokazuje kasztanowego ludzika, może się on kojarzyć z czymś pozytywnym, jednak po rozpoczęciu lektury tej książki czytelnik bardzo szybko i dotkliwie zostaje pozbawiony złudzeń. To nie jest lekka powieść, obrazuje ona brutalne i przerażające morderstwa, na miejscu których sprawca zostawia figurkę małego kasztanowego ludzika...

"Kasztanowy ludzik" to powieść wielowątkowa, przedstawiona z perspektywy różnych bohaterów. Pozwala to czytelnikowi na lepsze rozeznanie się w fabule, a przede wszystkim na możliwość zrozumienia zachowań każdej postaci. Bohaterowie są bardzo inteligentni, dokładni w prowadzeniu śledztwa. Ponadto autor przedstawia także ich osobiste problemy, z którymi się zmagają, czyni to postać każdą postać bardzo autentyczną. U mnie jako czytelnika duży podziw wzbudził fakt, jak bohaterowie w obliczu własnych osobistych tragedii próbują rozwikłać tajemnicze morderstwa. Pomimo własnych problemów potrafią oni skupić się na rozwiązaniu spraw brutalnych morderstw.

Dawno nie czytałam żadnego kryminału, gdy więc w moje ręce wpadła książka "Kasztanowy ludzik" przeczuwałam, że będzie to emocjonująca lektura. Niestety, moje oczekiwania nie do końca zostały spełnione. Akcja tej powieści toczy się bardzo wolno, chwilami zdecydowanie za wolno, odczuwałam ten brak dynamizmu dotkliwie. Krótko rzecz ujmując po prostu się nudziłam... Dopiero tak pod koniec akcja zaczęła rozwijać się ciekawiej. Szkoda, bo moim zdaniem gdyby ta powieść była krótsza chociaż o stron, czytałoby się ją znacznie ciekawiej. Rozbudowane opisy są dobre, ale wszystko powinno mieć swój umiar.

"Kasztanowy ludzik" to dobry i ciekawy kryminał. To także moje pierwsze spotkanie ze "skandynawskim klimatem" i mogę zaliczyć je do udanych. Bohaterowie są autentyczni i ciekawi, natomiast końcowe rozwiązanie zagadki bardzo mnie zaskoczyło. Polecam! 
Moja ocena: 7/10

Alex Michaelides - "Pacjentka"

Autor: Alex Michaelides
Tytuł: Pacjentka
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 402
Gatunek: thriller, sensacja, kryminał

Alicia Berenson, ceniona malarka i artystka wiedzie poukładane i szczęśliwe życie. Jej kariera układa się świetnie, ma wspaniałego męża i wiele osób może jej pozazdrościć, Pewnego dnia zaś wszystko się zmienia... Gabriel, mąż Alici wraca z pracy, po czym kobieta strzela do niego pięć razy, zabijając go na miejscu. Od tego momentu, momentu zabójstwa, kobieta przestaje mówić, nie opowiada o tym co zrobiła, ani tym bardziej nie mówi o powodach. Po prostu przestaje mówić. Po tym tragicznym wydarzeniu trafia ona do zamkniętego ośrodka psychiatrycznego Grove.

Po sześciu latach pracę w tym ośrodku rozpoczyna psychoterapeuta Theo Faber. Mężczyzna jest zafascynowany losami kobiety i ciekawy powodów, dlaczego popełniła taką zbrodnię. Theo chce sprawić, że Alicia ponownie zacznie mówić. Czy mu to się uda? I dokąd zaprowadzą go jego badania?

"Pacjentka" to szumnie zachwalana książka jako "najlepszy thriller w 2019 roku". Byłam bardzo podekscytowana mogąc w końcu przeczytać tą powieść. Alex Michaelides stworzył powieść z interesującą i nietuzinkową fabułą. Od samego początku czułam się bardzo zaintrygowana postacią Alicii Berenson, a bardziej powodami, które stały za jej zbrodnią. To sprawiło, że zaangażowałam się bardzo w czytanie i do samego końca nie mogłam się oderwać. "Pacjentka" to historia, która jest podzielona na części. Z jednej strony mamy wydarzenia teraźniejsze, odbywające się w ośrodku Grove, a z drugiej strony mamy przeszłość, pamiętnik Alicii z miesięcy poprzedzających zbrodnię. To bardzo ciekawy zabieg ze strony pisarza, mający na celu wzbudzenie u czytelnika większego niedosytu i ciekawości. Bardzo mi się to spodobało.

Warsztat pisarski Alexa Michaelidesa jest lekki i przystępny, co pozwoliło mi na bardzo szybkie ukończenie lektury. Od samego początku historia przedstawiona przez autora bardzo mnie zaintrygowała, co w połączeniu z prostym warsztatem pisarskim oraz wartką akcją sprawiło, że od początku do końca nie mogłam oderwać się od czytania. Ponadto do samego końca nie domyślałam się zakończenia. Alex Michaelides bardzo zwodził i zwodził, a na sam koniec byłam bardzo zaskoczona. W kręgu moich podejrzanych złym na pewno nie był ten, którym się okazał.

"Pacjentka" to dobry thriller, ale czy najlepszy w 2019 roku... Tego nie jestem pewna. Pomimo tego, że cała historia mi się podobało, szybko ją przeczytałam, to jednak czegoś mi po prostu zabrakło. Wydaje mi się, że klimatu. Moim zdaniem thrillerach psychologicznych klimat jest kluczowy, a tutaj trochę mi tego zabrakło. Pomimo zaskakującego zaskoczenia, odczułam lekki niedosyt. Pomimo to, polecam!

Moja ocena: 7/10

ZAPOWIEDŹ: Caroline Kepnes - "Ty"

Autor: Caroline Kepnes
Tytuł: Ty
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 496
Gatunek: thriller, sensacja, kryminał

Ta książka sprawi, że będziesz zerkać przez ramię…

Do księgarni w East Village trafia piękna początkująca pisarka, która natychmiast staje się obiektem fascynacji pracującego tam mężczyzny. Całkowicie zauroczony nią Joe Goldberg zapamiętuje dane z jej karty kredytowej i wyszukuje ją w internecie. Profile kobiety w mediach społecznościowych są publicznie dostępne i stają się dla Joego źródłem wielu przydatnych informacji. Również stamtąd dowiaduje się, że tego wieczoru Beck planuje pojawić się w barze na Brooklynie. W ten sposób może się z nią ponownie spotkać, pozornie przypadkowo…

Mężczyzna powoli i wytrwale przejmuje kontrolę nad życiem Beck. Robi wszystko, by wpadła w jego ramiona. Staje się jej idealnym, wymarzonym chłopakiem, jednocześnie po cichu usuwając przeszkody, które stoją na drodze do ich szczęścia. Nawet jeśli oznacza to, że musi kogoś zamordować. Obsesyjny związek szybko nakręca spiralę śmiertelnych konsekwencji…

Na podstawie powieści powstał znakomity serial Netflix o tym samym tytule.

PREMIERA: 15 MAJ 2019r.

Moją recenzję powieści "Ty" przeczytacie klikając TUTAJ.


Czekacie na "Ty"? A może oglądaliście serial? Zapraszam do dyskusji!

PRZEDPREMIEROWO: Caroline Kepnes - "Ty"

Autor: Caroline Kepnes
Tytuł: Ty
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 496
Gatunek: thriller, sensacja, kryminał
Premiera: 15 maja

Narratorem, a zarazem głównym protagonistą książki "Ty" autorstwa Caroline Kepnes jest Joseph Goldberg. To niezwykle inteligentny mężczyzna, który na co dzień pracuje w księgarni znajdującej się w Nowym Jorku, w dzielnicy East Village. Pewnego dnia do miejsca pracy bohatera przychodzi Guieneviere Beck. Dziewczyna od razu zwraca uwagę Joe'ego. Jest piękna, a on od początku skrzętnie zwraca uwagę na to, jakie książki ona kupuje. Joe bowiem ocenia swoich klientów na podstawie ich gustu książkowego. Guieneviere od początku go intryguje nie tylko swoim wyglądem, ale także i wyborem literatury. Od tego momentu bohater wpada w obsesję na punkcie Beck. Czuje on nieustanną potrzebę zadowolenia i chronienia jej. Joe kompletnie traci dla niej głowę i rozsądek, rozpoczynając tym samym niebezpieczną i przerażającą grę.

Zazwyczaj czytam najpierw książki przed obejrzeniem ekranizacji, ale w tym przypadku nawet nie miałam pojęcia, że istnieje powieść. Bardzo żałuję, ponieważ uwielbiam czytać najpierw papierowe wersje, a później oglądać ich ekranizację, sprawia mi to satysfakcję, gdy mogę porównywać pewne szczegóły. W tym wypadku jednak było inaczej ze względu na to, że nie wiedziałam o istnieniu tej powieści, a z drugiej strony i tak "Ty" ma premierę 15 maja. Mi się udało przeczytać ją szybciej, co mnie bardzo cieszy, bowiem jest to naprawdę dobry thriller z ciekawym klimatem.

Po obejrzeniu serialu "Ty" wiedziałam czego się spodziewać, fakt, było kilka różnic, ale generalnie cała historia była utrzymana w podobnej otoczce, co serial, a fabuła nie różniła się znacząco. To, na co miałam nadzieję to klimat. I tutaj nie rozczarowałam się. "Ty" autorstwa Caroline Kepnes zachwyca swoją przerażającą aurą. Sam pomysł na historię wydaje się oklepany, jednak jego wykonanie i kunszt pisarski autorki już nie są banalne. Pisarka umieszcza czytelnika głęboko w głowie Joe'ego, przez co nieraz można odczuć zmieszanie wiedząc, co sobie myśli bohater.

Cała historia jest przedstawiona z perspektywy Joe Goldberg'a, pozornie normalnego pracownika księgarni na Manhattanie. Pewnego dnia do księgarni, w której pracuje mężczyzna wchodzi Beck, która od początku zachwyca głównego bohatera i tak też zaczyna się jego dziwna obsesja na jej punkcie. Ze względu na to, że cała opowieść została przedstawiona z punktu widzenia Joe'ego, może to wprawić czytelnika w konfuzję, ponieważ główny protagonista szczerze wierzy, że otacza Beck troską. To niemalże beznadziejny romantyczny bohater, którego celem jest uszczęśliwić swoją wybrankę. Joe chce otoczyć Beck opieką i troską, stopniowo popada on w dziwną, chorą obsesję na jej punkcie. Caroline Kepnes decydując się na przedstawienie historii z jego perspektywy sprawia, że nic nie jest tak jednoznaczne i klarowne. Choć czytelnik wie, że obsesja Joe'ego nie jest normalna, to pisarka sprawia, że chwilami można mieć wątpliwości... W końcu nasz bohater nie robi nic złego, on tylko troszczy się o ukochaną. Wgląd do jego myśli chwilami naprawdę napawał mnie niepokojem. To dziwne i przerażające, że stalkerem kierują właśnie takie emocje, które wydawałyby się wręcz prawdziwe. Właśnie to jest największą zaletą tej książki - jej aura i klimat, czytelnik autentycznie odczuwa pewne zaniepokojenie czytając tą historię.

"Ty" to świetny, dobrze napisany niejednoznaczny thriller. Początkowo czytelnik uważa, że wie kto jest złym bohaterem w tej książce, jednak stopniowo jego wizja na temat Beck się zmienia. Ona ma też swoje problemy i też jest całkiem udaną manipulatorką... W pewnym momencie nastąpił taki zwrot akcji, że sama nie wiedziałam jakiego zakończenia się spodziewać, pomimo tego, że oglądałam serial. Jeżeli szukacie wciągającego, błyskotliwego i mrocznego thrillera, którego przeczytacie z wypiekami na twarzy to zdecydowanie polecam. To powieść, która wywołuje niepokój i dreszcze, ale jednocześnie pociąga swoim dziwnym klimatem.

Moja ocena: 7/10

PRZEDPREMIEROWO: Sanjida Kay - "Skradzione dziecko"

Autor: Sanjida Kay
Tytuł: Skradzione dziecko
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 368
Gatunek: thriller/sensacja/kryminał
Premiera: 24.04.2019r.

Zoe Morley i jej mąż Ollie długo starali się o dziecko, niestety bezskutecznie. W końcu podejmują decyzję o zaadoptowaniu maleńkiej Evie. Są oni bardzo szczęśliwi, a ich radość sięga zenitu, gdy kilka lat później Zoe zachodzi w ciążę i na świecie pojawia się Ben. Pomiędzy siedmioletnią Evie a dwuletnim Benem pojawia się cicha rywalizacja. Dziewczynka czuje się odrzucona, ponieważ nie jest biologicznym dzieckiem swoich rodziców. Pewnego dnia, po imprezie urodzinowej młodszego syna, Zoe zaczyna odnajdywać dziwne listy i prezenty od osoby, która twierdzi, że jest jest jej biologicznym ojcem. Od tego momentu rozpoczyna się dziwna gra pomiędzy prześladowcą a Evie.

Zoe odnajdując tajemnicze listy i prezenty jest przerażona. Obawia się o bezpieczeństwo małej Evie, dlatego powiadamia odpowiednie służby, jednak nie udaje jej się zareagować w odpowiednim czasie i dochodzi do tragicznych zdarzeń. Dziewczynka znika. Rozpoczynają się poszukiwania, w które angażuje się całe miasto. Czy uda się odnaleźć małą Evie całą i zdrową? I co najważniejsze, kto jest jej porywaczem?

"Skradzione dziecko" to historia, którą przeczytałam błyskawicznie, ciekawa co się dalej wydarzy. To opowieść o małżeństwie, które po wielu staraniach w końcu zostaje rodzicami adoptowanej dziewczynki, małej Evie. Na początku małżeństwo Zoe i Olliego było bardzo udane, a adopcja dziewczynki bardzo ich do siebie zbliżyła, jednak z czasem ich więź zaczęła słabnąć. Mąż bohaterki zaczął oddalać się bardziej w kierunku pracy, a do ich długoletniego małżeństwa zaczyna wkradać się codzienna rutyna i monotonia. Wydawałoby się, że po urodzeniu Bena coś się zmieni, jednak wręcz przeciwnie. Ollie przebywa nieustannie w pracy, natomiast Zoe oprócz zajmowania się swoją pracą ma także na głowie cały dom i dzieci. "Skradzione dziecko" to książka pisana życiem, o małżeństwie znudzonym swoim życiem i zmagającym się z wieloma problemami. Realizm tej historii bardzo do mnie przemawia.

Zdecydowanie moją ulubioną częścią w kryminałach jest element zaskoczenia. Uwielbiam, gdy złym charakterem okazuje się osoba, po której spodziewałam się najmniej. Czy tak było w tym przypadku? Oczywiście, że tak. Wprawdzie starałam się mieć otwarty umysł i brać każdego bohatera za podejrzanego, jednak na samym końcu i tak byłam zaskoczona. Najbardziej jednak zdziwił mnie fakt, że to Zoe dotarła do sedna sprawy, a nie policja.

W kryminałach uwielbiam i cenię sobie dynamiczną akcję. Tutaj mi tego trochę zabrakło. Mam wrażenie, że autorka zdecydowała, że wszystkie kulminacyjne i najważniejsze wydarzenia umieści na samym końcu swojej historii. W związku z tym przez pierwszą połowę lektury "Skradzionego dziecka" trochę się nudziłam, natomiast dopiero druga połowa bardzo mnie wciągnęła i czytałam z wypiekami na twarzy.

"Skradzione dziecko" to bardzo dobry kryminał z wartką akcją i realistyczną fabułą do przeczytania na kilka wieczorów. Sanijda Kay funduje swoim czytelnikom pełną napięcia i emocji historię, która pochłania czytelnika. Realizm bohaterów i fabuły sprawia, że nie sposób nie zaangażować się w czytaną opowieść. Do ostatniej strony nie mogłam się oderwać, ciekawa tego, co się dalej wydarzy i jak potoczy się akcja. Polecam!
Moja ocena: 7/10

Premiera: 24.04.2019r.

ZAPOWIEDŹ: Sanjida Kay - "Skradzione dziecko"

Autor: Sanjida Kay
Tytuł: Skradzione dziecko
Wydawnictwo: Wydawnictwo W.A.B.
Liczba stron: 368
Gatunek: thriller/sensacja/kryminał

Zoe Morley i jej mąż Ollie po długim oczekiwaniu na dziecko zostają przybranymi rodzicami maleńkiej Evie. Ich radość nie ma granic. Po kilku latach wydarza się cud – rodzina powiększa się o kolejne dziecko, tym razem ich własne. Gdy jej brat kończy dwa latka Evie zaczyna znajdować dziwne listy i prezenty. Ich autor twierdzi, że jest jej biologicznym ojcem i nie cofnie się przed niczym, by odzyskać dziecko, które zostało mu skradzione…

Dlaczego Evie trafiła do adopcji? Czy to, co pisze nieznajomy, jest prawdą? I jak jego niespodziewane pojawienie się wpłynie na życie rodziny?

Wciągający, pełen napięcia domestic thriller, który spodoba się czytelnikom szukającym ciekawych psychologicznie postaci i pełnej zaskakujących zwrotów fabuły.

PREMIERA: 24.04.2019r.

instagram: www.instagram.com/xrosexmarie

Czekacie na tą powieść? :)