Sylvia Day - Żar nocy

Autor: Sylvia Day

Tytuł: Żar nocy

Wydawnictwo: Akurat

Liczba stron: 315

Moja ocena: 6/10

Sylvia Day jest autorką ponad dwudziestu książek, wydawanych w ponad czterdziestu krajach. Pisarce międzynarodową sławę przyniosła seria "Dotyk Crossa". Jej kolejny cykl powieściowy "Strażnicy Snów" zapoczątkowany "Rozkoszami nocy" ukazuje się w Polsce nakładem Wydawnictwa Akurat. 

Jakiś czas temu miałam okazję zapoznać się z pierwszym tomem nowej serii Sylvii Day i książka ta zostawiła mnie zadowoloną, a jednocześnie trochę rozczarowaną. Odniosłam wtedy wrażenie, jakby autorka nie do końca pokazywała na co ją stać, dlatego, gdy tylko ukazała się druga część pt. "Żar nocy" wiedziałam, że muszę się przekonać, czy pisarce udało się lepiej przedstawić swoją obiecującą koncepcję.

"Strażnicy Snów" to jedna z tych serii, w których każdy kolejny tom jest osadzony w podobnych realiach, ale z innymi bohaterami w roli głównej. W "Rozkoszach nocy" to Aidan Cross i Lyssa Bates byli głównymi postaciami, natomiast w "Żarze nocy" to Connor Bruce i Stacey Daniels wiodą prym. To klasyczny przypadek zamiany ról bohaterów z pierwszoplanowych na drugoplanowych. Bardzo lubię ten celowy zabieg ze strony pisarek, bowiem według mnie mogą się wtedy one bardziej wykazać. Mogą nieskończenie rozwijać inne pomysły, tworzyć lepsze osobowości.

Najpierw kilka zdań o fabule. Stacey Daniels czytelnicy mogli poznać w poprzedniej części, ale to tutaj mają okazję obserwować, jak rozkwita. To samotna, zapracowana kobieta, która nie ma czasu na własne przyjemności, jednak to się odmienia, gdy na progu jej mieszkania staje wyjątkowy, nieziemsko przystojny mężczyzna imieniem Connor Bruce. Oboje od razu przypadają sobie do gustu, ale czy taki związek jak ich jest w ogóle możliwy? Są z innych światów, a na drodze do swojego szczęścia będą musieli stawić czoła niebezpieczeństwu...

Jak napisałam wcześniej, pod względem fabuły druga część spodobała mi się bardziej. Nie chodzi tutaj wcale o element fantastyczny, ponieważ i on pozostawia dużo do życzenia i nie oszukujmy się - nie jest wykonany idealnie. Opisy Zmierzchu są rażąco ubogie, sami Strażnicy nie wykazują jakichś większych oznak, że pochodzą z innego świata. W zasadzie zachowują się... ludzko, a oczekiwałabym po nich większych różnić w stosunku do ludzi. Szkoda, że autorka nie bardzo rozbudowała swoją fantastyczną rzeczywistość, jednak wiem, że to nie jest tego rodzaju książka. Ostatecznie "Żar nocy" to przyjemna lektura zaliczająca się do tych powieści mało ambitnych, więc siłą rzeczy nie należy, a nawet nie można mieć w stosunku do niej zbyt wygórowanych oczekiwać. Na element fantastyczny trzeba po prostu przymknąć oko i zadowolić się całą resztą, ponieważ Sylvii Day naprawdę wyśmienicie wychodzą inne, zmysłowe opisy.

"Żar nocy" to przyjemna książka, którą bez problemu da się przeczytać w kilka godzin, a to za sprawą lekkiego i niezwykle przystępnego warsztatu Sylvii Day. Serię tą polecam wielbicielom powieści erotycznych i fanom autorki.

WYZWANIA: CZYTAM FANTASTYKĘ 2014.

Przedpremierowo: Sylvia Day - Rozkosze nocy

PREMIERA: 6 LISTOPAD
Autor: Sylvia Day

Tytuł: Rozkosze nocy

Wydawnictwo: Akurat/Muza S.A

Liczba stron: 304

Moja ocena: 6/10

Słynne dzieło E.L James o tytule "Pięćdziesiąt twarzy Grey'a" sprawiło, że na rynku wydawniczym obecnie nie brakuje powieści greyopodobnych. Na tej sławie skorzystała Sylvia Day - amerykańska pisarka pochodzenia japońskiego, autorka wydawanych na całym świecie powieści erotycznych. Jej twórczość powszechnie cieszy się dużą popularnością, z czego największą szczyci się "Dotyk Crossa". "Rozkosze nocy" to kolejne jej książka, która niedługo będzie miała swoją polską premierę.

Zanim przejdę do meritum, kilka słów o fabule. Lyssa Bates od zawsze miała problemy ze snem, które jak za dotknięciem magicznej różdżki znikają, gdy w jej życiu, a dokładnie snach pojawia się przystojny i pociągający Aidan Cross. Szybko okazuje się, iż jest on gotów zrobić dla poznanej kobiety wszystko, nawet zaryzykować stratę tego, co jest mu znane i bliskie. Jak zareaguje Lyssa, gdy w rzeczywistości zawita do niej mężczyzna marzeń, dotychczas znany jej tylko w sennych odmętach? Tym bardziej, że skrywa on wiele tajemnic...

"Rozkosze nocy" czyta się przyjemnie i szybko, bo jest ona raczej mało wymagającą lekturą, i reprezentuje sobą coś, po co zazwyczaj chętnie sięgamy. Bo pozwoli nam na chwilę oderwać się od rzeczywistości, zapomnieć o niej i zatracić się w pociągającej wizji wykreowanej przez Sylvię Day. Jeśli ta książka miała takie zadanie - to spisała się świetnie, a przede wszystkim jest ona o całe niebo lepiej napisana od trylogii E.L James, a czy to już nie jest jeden z powodów do zapoznania się z dziełem tej autorki?

Nie sposób uniknąć porównań z "Dotykiem Crossa", tym bardziej, że jeden z bohaterów "Rozkoszy nocy" nosi jego nazwisko. O ile postacie w tym pierwszym dziele mocno raziły mnie swoją naiwnością i drętwymi, nic niewnoszącymi dialogami, o tyle w drugim tytule jest nieporównywalnie lepiej. Fakt, Day czasami nie udało się uniknąć sztucznej wymiany zdań, ale nawet to mi nie przeszkadzało w czytaniu, które szło mi bardzo "gładko" i gdyby nie obowiązki, które na mnie czekały skończyłabym tą książkę za jednym podejściem.

Sylvia Day mało poświęciła uwagi koncepcji Strażników walczących z Koszmarami. Autorka potraktowała ten wątek po macoszemu, skupiając się raczej na zmysłowych doznaniach bohaterów, niźli na głębszym potraktowaniu tej równie istotnej części fabuły. Szkoda, bo można było ten pomysł ciekawie rozwinąć, a no i ocena byłaby wyższa.

Podsumowując: "Rozkosze nocy" to książka, która w swoim gatunku jest idealna. Przyjemna, łatwa i nieskomplikowana, taka, po którą bez wahania możemy sięgnąć w mroźne wieczory. Polecam!

CZYTAM FANTASTYKĘ, PARANORMAL ROMANCE.

(92). Sylvia Day - Dotyk Crossa

Autor: Sylvia Day
Tytuł: Dotyk Crossa
Wydawnictwo: Wielka litera
Liczba stron: 416
Moja ocena: 5/10

Gideon Cross pojawił się w moim życiu jak błyskawica w mroku.

Był piękny i intrygujący, rozpalał do białości. Pociągał mnie jak nikt dotąd. Pragnęłam jego dotyku jak narkotyku, choć wiedziałam, że jest dla mnie zgubny. Moja zraniona dusza i ciało broniły się, ale on z łatwością je posiadł.

Gideon czuł to samo, dręczyły go podobne demony. Byliśmy jak lustra, które odbijały swoje najgłębsze rany i najdziksze pragnienia.

Ta miłość stworzyła mnie na nowo. Modliłam się, by koszmary przeszłości nie rozdzieliły nas.

Eva Tramell niedawno przeprowadziła się do Nowego Jorku wraz ze swoim najlepszym przyjacielem Carym Taylorem. Oboje zamieszkali w pięknym i dużym apartamencie. Główna bohaterka znalazła pracę w firmie reklamowej i już pierwszego dnia wpadła na wręcz nierealistycznie przystojnego Gideona Crossa, który okazał się być jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Oboje czują do siebie fascynację, a nieskrępowany biznesmen już drugiego dnia proponuje Evie niezobowiązujący seks. To, co początkowo miało być zabawą, stopniowo przeradza się w coś więcej, jednak czy uda im się przegonić mroczne demony przeszłości?

Dokładnie wiedziałam, czego się spodziewać po tej książce. Może zapytacie, skoro wiedziałam, to po co ją w ogóle zaczynałam? Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta: z ciekawości. Interesowało mnie czy Sylvia Day stworzy coś przyjemnego do przeczytania (nie ukrywajmy, w literaturze tego gatunku raczej specjalnych ambitnie książek nie ma). I moje oczekiwania spełzły na niczym.

Wszystko w "Dotyku Crossa" przypominało mi o feralnych "Pięćdziesięciu twarzach Greya". Nie dlatego, że jest to ten sam gatunek i siłą woli człowiek porównuje do siebie takie książki, ale dlatego, że one naprawdę są podobne. Przynajmniej można bez wahania stwierdzić, że są oparte na tym samym, nieco już utartym schemacie. Nie wnoszą nic, czego by już wcześniej inne autorki nie zaserwowały swoim czytelnikom.

Większość fabuły tej książki zamykała się w jednym układzie. Kłótnia, seks, zgoda i tak w kółko. Przecież tego nie da się czytać! Zabrakło mi tutaj bardzo dużo. Sam wątek demonów z przeszłości Evy i Gideona wydawał mi się straszliwie naciągany, kompletnie niedopracowany i dodany tylko po to, aby urozmaicić opowiadaną historię.

Gideon Cross w zamierzeniu pewnie miał być męskim ideałem, a wyszedł raczej jako nieosiągalny, nierzeczywisty i wyjęty z bajki półbóg. Idealny, bogaty, mądry, czuły, namiętny, gotów zrobić dla tej jedynej kobiety wszystko. Poza tym jego zaborczość i niekiedy przesadzona zazdrość wydawały mi się żałosne i wkurzające. Szczerze mówiąc, nigdy nie wytrzymałabym z takim facetem. Eva ma dosyć osobliwy charakterek, nie brak jej temperamentu, jednak w obliczu Gideona to wszystko znika, a ona sama zachowuje się jak potulna owieczka. Nie ma żadnej frajdy w czytaniu, jeśli główna bohaterka traci rozum i rozsądek przy nieziemsko przystojnym biznesmenie.

"Dotyk Crossa" na początku czytało mi się bardzo szybko, jednak im dalej w las, tym było gorzej. Nie mogłam przetrawić praktycznie wszystkiego. Płascy bohaterowie doprowadzali mnie do szału praktycznie każdym swoich zachowaniem. Faktycznie, książka ta jest o całe niebo lepiej napisana od "Pięćdziesięciu twarzy Greya", jednak czy to jest naprawdę taka wielka zachęta? Pozostawiam to pytanie bez odpowiedzi.

Czy polecam? Nie wiem, pozostawiam Wam do podjęcia decyzję. Ja z ciekawości pewnie zapoznam się z kolejnymi częściami.