Kristen Ashley - "Córka gliniarza"

Autor: Kristen Ashley

Tytuł: Córka gliniarza

Wydawnictwo: Akurat

Liczba stron: 512

Gatunek: literatura obyczajowa, romans

Indy Savage jest córką policjanta i prowadzi małą, ale urokliwą księgarnię. Jest zadowolona ze swojego życia, ponieważ może liczyć na wsparcie swojego ojca, a oprócz tego ma oddanych przyjaciół, wśród których jest Ally Nightingale. Dziewczyny znają się od dziecka, ponieważ ich matki i ojcowie razem się ze sobą przyjaźnili. Pozorny spokój Indy jest jednak zaburzony prze Liama "Lee" Nightingale'a, brata jej najlepszej przyjaciółki. Indy od najmłodszych lat była w nim zakochana i wraz z upływem czasu to się nie zmieniło. Pewnego dnia ścieżki Indy i Lee krzyżują się, gdy mężczyzna zaczyna jej pomagać w rozwiązaniu pewnej dziwnej sprawy. Pracownik Indy zostaje uwikłany w przestępstwo, natomiast Lee chcąc ją chronić postanawia jej pomóc.

"Córka gliniarza" to książka z bardzo lubianego przeze mnie gatunku young adult. Jest to lekka i wciągająca książka napisana z dużą dozą humoru. "Córka gliniarza" to jedna z tych książek, które czyta się w ekspresowym tempie. Akcja jest bardzo dynamiczna i czytelnik nie ma ani chwili na oddech. Pomimo dużej objętości (ponad pięćset stron), powieść czyta się bardzo szybko, wręcz czytelnik mimowolnie sunie się po kartkach zapisanych słowami. Kristen Ashley ma lekki i bardzo przystępny warsztat pisarski, co w połączeniu z dynamiczną akcją oraz interesującą fabułą daje świetne połączenie.

Pomimo tego, że sama historia i pomysł mi się spodobały, to najbardziej irytujące były dla mnie zachowania zarówno Indy, jak i Lee. To niestety przeważyło nad moją końcową opinią o tej powieści. Naprawdę dawno nie spotkałam tak niesamowicie irytującej pary bohaterów. Są to osoby w okolicach trzydziestu lat, a ich zachowania były często irracjonalne, dziecinne i po prostu głupie. Indy jest chyba jedną z najbardziej irytujących protagonistek, o których miałam kiedykolwiek okazję czytać. Tej bohaterki dosłownie nie da się lubić. Jest bardzo infantylna i nijaka, bezbarwna, całkowicie bez żadnego polotu.


"Córka gliniarza" pomimo bardzo irytującej głównej bohaterki to wciągająca i lekka książka do przeczytania w dwa wieczory. Polecam ją szczególnie osobom, które poszukują relaksującej i wciągającej historii.

Helen Hoang "Test na miłość"

Autor: Helen Hoang

Tytuł: Test na miłość

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 448

Gatunek: literatura obyczajowa, romans

Premiera: 25.03.2020r.

Dwudziestosześcioletni Khai ma autyzm. Choć wydaje się, że ma w miarę poukładane i stabilne życie, to brakuje w nim miłości. Khai ze względu na swoje zaburzenie ma trudności z okazywaniem emocji, a co się z tym wiąże - nie potrafi znaleźć sobie odpowiedniej partnerki do życia. Jego mama postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i znaleźć dla niego kandydatkę na żonę. Będąc w Wietnamie  i organizując "przesłuchania" na narzeczoną swojego syna, przypadkowo poznaje uroczą dwudziestotrzyletnią Esme. I choć Esme jest sprzątaczką, to zaskarbia sobie sympatię starszej kobiety swoją inteligencją i skromnością. Esme choć ma wiele wątpliwości, zgadza się na ten nietypowy układ, widząc w tym szanse na lepsze życie dla swojej rodziny, w tym dla swojej małej córeczki.

Szybko jednak okazuje się, że uwiedzenie Khai'a wcale nie będzie takie proste. Mężczyzna ten bowiem lubi swoje uporządkowane życie i codzienną rutynę. I niezbyt pasuje mu układ, który wymyśliła dla niego jego matka. Uważa, że do szczęścia wcale nie potrzebuje kobiety. Czy ten nietypowy związek ma szansę na powodzenie? Czy pomimo pochodzenia z różnych warstw społecznych uda im się dojść do porozumienia?

"Test na miłość" to kolejna już książka autorstwa Helen Hoang, którą miałam okazję przeczytać. Pierwszą powieścią tej pisarki wydaną w Polsce była książka "Więcej niż pocałunek". Bardzo miło ją wspominam, więc do lektury "Testu na miłość" przystąpiłam z dużą ekscytacją. To, co spodobało mi się najbardziej to fakt, iż Helen Hoang ma talent do kreowania ciekawej, a jednocześnie bardzo humorystycznej i wciągającej fabuły. Wiele razy podczas lektury "Testu na miłość", uśmiechałam się, bo po prostu nie sposób było tego nie zrobić. Autorka ma jednocześnie bardzo przystępny warsztat pisarski, który z połączeniem z lekką i relaksującą fabułą tworzy naprawdę zgrany duet. Przyznam szczerze, że choć "Test na miłość" liczy sobie ponad czterysta stron, to w ogóle tego nie odczułam. Historia Khai'a i Esme wciąga czytelnika już od pierwszych stron. Naprawdę ciężko jest się oderwać od czytania, a lektura płynie wręcz w ekspresowym tempie.

Bohaterowie w "Teście na miłość" to kolejna zaleta tej historii. Polubiłam zarówno Khai'a jak i Esme. Khai'a za jego bezprecedensową szczerość wynikającą poniekąd z autyzmu, a Esme za jej inteligencję i chęć oraz determinację w dążeniu do lepszego życia dla siebie i swojej rodziny. Helen Hoang wykreowała bohaterów z krwi i kości, który od samego początku zyskują sympatię czytelnika i napawają go optymizmem. Ponadto Khai to pierwszy bohater z autyzmem, z którym się spotkałam, więc była to dla mnie nowość. Bardzo mnie cieszy, że autorka porusza ważne problemy, a nie tworzy jedynie prosty romans, o którym szybko można zapomnieć.

"Test na miłość" to naprawdę świetny romans napisany z poczuciem humoru i lekkością. Lektura tej książki była prawdziwą przyjemnością. Pod osłoną humoru i zabawnej fabuły, autorka porusza temat autyzmu. Ta powieść napawa optymizmem i podnosi na duchu.

Moja ocena: 7/10

Eva García Sáenz de Urturi - "Cisza białego miasta"

Autor: Eva García Sáenz de Urturi

Tytuł: Cisza białego miasta

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 576

Gatunek: kryminał, sensacja, thriller

Hiszpańskie miasto Vittoria jest spokojne i znane wśród turystów z pięknych zabytków. Pewnego dnia mieszkańcami miasta wstrząsa wiadomość o popełnieniu morderstwa. Zostają zamordowane dwie osoby - kobieta i mężczyzna. Zbrodnia ta to złudzenia przypomina zbrodnie popełnioną przed dwudziestoma latami przez Tasio Ortiz'a de Zárate. Okazuje się także, że Tasio niedługo wychodzi na pierwszą przepustkę z więzienia. Ludzie są przerażeni, a strach coraz bardziej narasta.

Prowadzenie tego trudnego i okrutnego śledztwa przypada dla śledczego o imieniu Unai López de Ayala, nazywanego przez znajomych „Krakenem”. Pomimo tego, że specjalizuje się on w profilowaniu kryminalnym, szybko okazuje się, że będzie to najtrudniejsze śledztwo w jego dotychczasowej karierze. Morderca jest przebiegły i inteligentny, ale Unai również. Czy uda mu się rozwikłać, kto jest zabójcą?

"Cisza białego miasta" to pierwsza część trylogii Białego Miasta autorstwa hiszpańskiego autora. Od dawna słyszałam same pozytywne opinie na temat tej serii. I muszę przyznać, że te pochlebne recenzje są jak najbardziej na miejscu. "Cisza białego miasta" to świetnie skonstruowany kryminał, który został dopracowany przez autora w każdym calu. W tej powieści spodobało mi się wszystko, począwszy od interesującej fabuły, zakończywszy na świetnie wykreowanych postaciach. Największą zaletą tego tytułu jest zdecydowanie dopracowany pomysł na fabułę. Wraz z rozwojem akcji było dla mnie oczywiste, że pisarz - Eva García Sáenz de Urturi poświęcił wiele czasu i pracy na skonstruowanie tak ciekawej i szczegółowej fabuły. Dodatkowo akcja jest bardzo dynamiczna i czytelnik nie ma ani chwili na wzięcie oddechu. "Ciszę białego miasta" czyta się naprawdę świetnie z nieustającym napięciem i niepokojem.

"Cisza białego miasta" to bardzo dobry wstęp do trylogii. Całą książkę czytałam z wypiekami na twarzy ciekawa dalszego rozwoju wydarzeń. Im było bliżej do zakończenia, tym rosło napięcie, aż w końcu osiągnęło punkt kulminacyjny. Samo rozwiązanie śledztwa i zagadka kto jest mordercą bardzo mi się spodobało. Nie zawiodłam się. Polecam!

Moja ocena: 8/10

PRZEDPREMIEROWO: E.G. Scott - "Nic o mnie nie wiesz"

Autor: E.G. Scott

Tytuł: Nic o mnie nie wiesz

Wydawnictwo: Muza

Liczba stron: 448

Gatunek: thriller psychologiczny, sensacja, kryminał

Premiera: 29.01.2020r.

Rebecca i Paul Campbellowie to małżeństwo z długim stażem, uważane przez wiele osób za udane. Mają ładny dom, świetną pracę, a co najważniejsze - mają siebie oraz swoje wzajemne zaufanie i miłość. Pewnego dnia kończy się jednak ich małżeńska sielanka. Po dwudziestu latach małżeństwa okazuje się, że oboje siebie wzajemnie oszukują i mają przed sobą tajemnice. To powoli zaczyna niszczyć ich wieloletni związek. Uzależniona od leków Rebecca, będąca przedstawicielką farmaceutyczną zostaje zwolniona, a Paul po utracie swojej firmy szuka pocieszenia w ramionach innej kobiety. 

Ciągłe tajemnice zaczynają źle wpływać na małżeństwo, a dawne porozumienie i miłość zaczynają powoli znikać.W międzyczasie rodzi się niebezpieczna intryga, która na zawsze zmieni życie Paula i Rebeki.

Autorzy w książce "Nic o mnie nie wiesz" snują smutną historię o małżeństwie z długim stażem. Niegdyś udanym, a później przez ciągłe sekrety i wzajemne animozje, już mniej. Dla mnie było to smutne do obserwowania jak niegdyś bliscy sobie ludzie stają się sobie kompletnie obcy i wrodzy. Cała książka jest przedstawiona z perspektywy różnych bohaterów, nie tylko Paula i Rebeki, a także detektywów czy kochanki. Pozwala to czytelnikowi na spojrzenie na akcję z różnych perspektyw. Ponadto autorzy (pod jednym pseudonimem E.G. Scott Elizabeth Keenan oraz Greg Wands) podzielili akcję na dwa etapy: etap przed i etap to. Są one zazwyczaj przedstawione w tej powieści naprzemiennie. Bardzo spodobał mi się ten zabieg, ponieważ dzięki niemu mogłam zobaczyć, że pomimo wzajemnych oszustw i kłamstw, małżeństwo Campbellów było kiedyś udane i oboje siebie kochali. Tym bardziej dla mnie jako czytelnika było przerażające obserwować ich upadek moralności. Para głównych bohaterów naprawdę zaskakuje czytelnika. Rebecca jest uzależniona od leków, które musi łykać co chwila, a także zwiększać dawki, bo mniejsze przestają jej wystarczać. Paul natomiast zdradza swoją żonę, nieźle przy tym kłamiąc i oszukując. Rodzi to w czytelniku niezbyt pozytywny obraz bohaterów, lecz jednocześnie pokazuje ich jako po prostu... ludzi. Którzy popełniają błędy i mają swoje słabości, a czyni to ich po prostu bardziej realnymi.

Autorzy stworzyli świetny thriller psychologiczny, który zaskakuje czytelnika swoją wielowątkowością, skomplikowanymi bohaterami oraz fabułą, która wywołuje u czytelnika nieustanne napięcie. E.G. Scott piszą w sposób ciekawy, ale jednocześnie prosty. W "Nic o mnie nie wiesz" nie brakuje opisów emocji bohaterów, co pozwoliło mi lepiej zrozumieć pobudki kierujące zarówno Paulem jak i Rebeką. Autorzy stworzyli interesujący, a zarazem trochę zatrważający portret psychologiczny głównych bohaterów. Dawniej udane małżeństwo, a obecnie prawie para obcych sobie ludzi, nieustannie się okłamujących. Dawniej dzielili razem swoje smutki i troski, próbując rozwiązać swoje problemy. Co się stało, że nagle tak wszystko się zmieniło?

"Nic o mnie nie wiesz" to fantastyczny, zapierający dech w piersi thriller psychologiczny z szokującym zakończeniem. To historia, która została napisana w świetny, wręcz wyrafinowany sposób. Pokazała ona, jak ludzie potrafią się zmienić, pokazała ich naturalne instynkty. Paul zdradzający żonę ze zwykłych cielesnych, pierwotnych pobudek, Rebecca uzależniona od opiatów. Autorzy przedstawili niejako przerażający upadek moralności ludzkiej, ale zrobili to z gracją, nie przesadzając w żadną stronę. Lektura "Nic o mnie nie wiesz" była dla mnie świetna, trochę zatrważająca, ale nie mogłam odłożyć tej książki dopóki nie byłam na ostatniej stronie. Polecam!
Moja ocena: 9/10

www.instagram.com/xrosexmarie

Alex North - "Szeptacz"

Autor: Alex North
Tytuł: Szeptacz
Wydawnictwo: Muza
Liczba stron: 480
Gatunek: thriller, sensacja, kryminał
Premiera: 16.10.2019r.

Jeśli drzwi nie zamkniesz w porę, szeptać zacznie ktoś wieczorem…

Główny protagonista tej powieści to Tom Kennedy, młody pisarz, a zarazem ojciec. Mężczyzna ma problem z pogodzeniem się z niespodziewaną śmiercią swojej żony. Chcąc zacząć wszystko od nowa decyduje o przeprowadzce do nowego miasta. Po wcześniejszym uzgodnieniu zakupu domu, Tom przeprowadza się wraz ze swoim synem do nowego domu, mając nadzieję na lepszy start i zapomnienie o przeszłości.

Featherbank wydaje się być idealne do zapomnienia o trudnych doświadczeniach. To mała, lecz niezwykle urokliwa mieścina, która ma za sobą mroczną przeszłość: morderstwa dokonane przed dwudziestoma latami. Morderca zamordował wtedy pięciu małych chłopców. Miał on przezwisko Szeptacz. Featherbank skrywa więc za swoją fasadą wiele niebezpieczeństw. 

Pewnego dnia ponownie dochodzi do zaginięcia małego chłopca... A koszmar sprzed laty ponownie powraca.

"Szeptacz" podzielony jest na części, a narracja prowadzona jest z kilku punktów widzenia. Pozwala to czytelnikowi nie tylko na lepsze rozeznanie się w odgrywającej się akcji, ale także na poznanie punktu widzenia innych bohaterów. Ten zabieg sprawia, że czytelnik odczuwa jeszcze większą ciekawość, a przez całą lekturę zastanawia się nad pytaniem: kto jest mordercą? Oprócz perspektywy Tom'a, dużą rolę odgrywa w tej powieści także Pete - ciężko doświadczony przez życie policjant.

"Szeptacz" to powieść, o której ostatnio w blogosferze było bardzo głośno. Szumnie reklamowana jako najbardziej niepokojący thriller. Muszę przyznać, że jest w tym twierdzeniu wiele prawdy - ta książka jest naprawdę świetna. Ciekawa i intrygująca od samego początku. Gdy tylko zaczęłam ją czytać wiedziałam, że jej lektura mnie pochłonie. I miałam rację. To bardzo dobry i ciekawy thriller, który wzbudza napięcie u czytelnika. Alex North z każdym kolejnym zdaniem potęguje napięcie i fascynację, dosłownie nie można oderwać się od czytania tej książki.

Największą zaletą "Szeptacza" jest pomysł wykreowany przez Alex North'a. Stworzona przez niego historia budzi autentyczne emocje u czytelnika, przerażenie, a także niepokój, który towarzyszył mi przez całą lekturę tej powieści. Byłam jednocześnie ciekawa tego, kto jest mordercą, a z drugiej strony trochę się obawiałam, kto się nim okaże. 

Dawno nie czytałam tak dobrego i wciągającego thrillera. "Szeptacz" szumnie reklamowany jako niepokojący thriller faktycznie się taki okazał, co nie zdarza się często wbrew pozorom. Serdecznie polecam ten tytuł osobom, które uwielbiają takie klimaty, a nawet osobom, które są laikami w tym gatunku.

Moja ocena: 7/10

Katherine Center - "Milion nowych chwil"

Autor: Katherine Center
Tytuł: Milion nowych chwil
Wydawnictwo: Muza S.A.
Liczba stron: 416
Gatunek: literatura obyczajowa, romans

Dwudziestoośmioletnia Margaret Jacobsen wydawałoby się, że ma idealne życie. Zdobyła świetne wykształcenie, ma dobrego partnera i za chwilę rozpocznie wymarzoną pracę. Ponadto w walentynki kobieta spodziewa się oświadczyn od swojego partnera - Chipa. Właśnie w feralne walentynki para wybiera się na lot cessną, pilotowany przez Chipa. Tego dnia dochodzi do tragicznego w skutkach wypadku. Maggie zostaje poważnie ranna, natomiast Chip wychodzi z tragicznego wypadku praktycznie bez szwanku. Od tej pory życie Maggie zmienia się diametralnie. Kobieta trafia do szpitala i będzie musiała nauczyć się życia całkiem na nowo... Mając w tym wsparcie swoich bliskich, a także swojego fizjoterapeuty. Czy Maggie uda się przezwyciężyć wszystkie trudności?

"Milion nowych chwil" to książka reklamująca się hasłem, że jeśli w 2019 roku miałabym przeczytać jedną książkę, to byłaby właśnie ta książka. Szczerze mówiąc jako prawdziwy mól książkowy, chyba nie potrafiłabym wybrać jednej książki, którą chciałabym przeczytać w ciągu jednego roku, ponieważ jest to dla mnie niemożliwe. Niemniej, "Milion nowych chwil" plasowałaby się na pewno w pierwszej czołówce. Ta powieść pomimo swojej fabuły jest bardzo pozytywna i nastraja samymi ciepłymi emocjami. Przyznam szczerze, że sam pomysł na fabułę jest może lekko zbyt schematyczny, w końcu wiele już mamy powieści o przezwyciężaniu życiowych trudności. Pomimo tego książka ta bardzo mi się spodobała, a na samym końcu nawet się wzruszyłam.

"Milion nowych chwil" posiada wielu ciekawych bohaterów. Przyznam szczerze, że najbardziej ucieszył mnie chyba fakt, że główna bohaterka nie okazała się irytująca, ale przede wszystkim prawdziwa w swoim cierpieniu. Maggie to postać, która inspiruje i która walczy, pomimo tego, że czasem nawet jej samej zabrakło sił. Oprócz głównej bohaterki na plan wysuwają się także ci drugoplanowi, m.in. Kitty oraz Ian. Niesamowicie polubiłam tą dwójkę nie tylko za wsparcie, które okazywali Maggie, ale także za siłę i niezłomność ich charakterów.

"Milion nowych chwil" to opowieść o walce z przeciwnościami losu i odnajdywaniu nowej drogi w życiu po tragicznym wypadku. To pełna ciepła historia, która daje nadzieję na lepsze jutro. Katherine Center ukazuje, że nawet w pozornie najgorszej sytuacji może w końcu wyjść słońce. Spędziłam naprawdę świetny czas czytając tą powieść. Serdecznie polecam!

Moja ocena: 8/10

Helen Hoang - "Więcej niż pocałunek"

Autor: Helen Hoang

Tytuł: Więcej niż pocałunek

Wydawnictwo:  Muza

Liczba stron: 475

Gatunek: literatura obyczajowa, romans

Główna bohaterka powieści "Więcej niż pocałunek" to trzydziestoletnia Stella, która na co dzień w pracy jest uznaną specjalistką od ekonometrii. Jej życie zawodowe jest ustabilizowane i pozornie niczego jej nie brakuje. Jednak to tylko pozory, bowiem jej życie prywatne przedstawia się zgoła inaczej. Stella ma problemy z nawiązywaniem relacji z ludźmi, cierpi a to wszystko przez zespół Asperger'a, na który cierpi i  który znacząco utrudnia jej kontakty z otoczeniem. Kobieta czuje ogromną presję ze strony rodziców, aby w końcu poznać kogoś i założyć z nim rodzinę. Pewnego dnia Stella postanawia, że ma tego dosyć i chce naprawić swój problem. Jako chłodno myśląca analityczka postanawia zatrudnić mężczyznę do towarzystwa, który wprowadzi ją w tajniki związków i seksu... 

"Więcej niż pocałunek" to książka, która zajęła pierwsze miejsce w plebiscycie Goodreads Choice Awards 2018. Spodziewałam się więc naprawdę dobrej lektury, miałam wysokie oczekiwania, które poniekąd zostały spełnione, a poniekąd pozostał pewien niedosyt. Helen Hoang wykreowała ciekawą w swojej prostocie książkę. Jednak moim zdaniem największą jej wadą jest fakt, że brakuje tutaj wątków pobocznych. Na głównym planie jest Stella oraz Michael i tak naprawdę nic poza tym, Chwilami potrzebowałam jakiegoś "przerywniku" pomiędzy ich lekcjami, potrzebowałam obecności innych bohaterów i urozmaicenia akcji, tutaj moim zdaniem trochę tego zabrakło. Stella i Michael dosłownie skradli całą powieść.

Pomijając to jedno niedociągnięcie "Więcej niż pocałunek" to bardzo lekka książka, którą skończyłam czytać w dwa wieczory. Helen Hoang ma lekki warsztat pisarski, jej pióro jest absorbujące, a fabuła jest wciągająca. Pomimo sporej objętości, bo to prawie 500 stron, w ogóle nie odczułam tego podczas czytania, tak lekko się "sunie" po kartkach zapisanych słowami. Ze względu właśnie na wartkość akcji, prostotę stylu, jakim jest napisana ta książka, to czyni "Więcej niż pocałunek" opowieścią idealną na długie letnie wieczory. 

"Więcej niż pocałunek" to nie tylko prosta historia. To także opowieść inspirowana życiem autorki - Helen Hoang, bowiem w wieku 34 lat zdiagnozowano u niej zespół Aspergera. Można więc przypuszczać, że wszystkie fakty dotyczące życia głównej bohaterki Stelli, nie są wyssane z palca, a mają swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Czytelnik ma pewność, że wszystkie jej zachowania faktycznie mogą być zachowaniami osób z zespołem Aspergera.

"Więcej niż pocałunek" to dobry romans napisany przyjemnym i lekkim językiem. Nie ma tutaj górnolotnych pomysłów, ale to nadal ciekawa historia. Erotyka nie dominuje całej powieści, ale jest przedstawiona w bardzo przystępny i nieodrzucający sposób. W powieści są ukazane są różnice kulturowe, bohaterowie są z krwi i kości, a cala historia ma lekką otoczkę.
Polecam!
Moja ocena: 7/10