my heaven of books

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą premierowo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą premierowo. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 marca 2020

PREMIEROWO: "Podstęp" - Maria Adolfsson

Autor: Maria Adolfsson
Tytuł: Podstęp
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 478
Gatunek: kryminał, sensacja, thriller
Premiera: 11.03.2020r.


Doggerland to fikcyjna grupa wysp na Morzu Północnym między Wielką Brytanią a Skandynawią. Życie na tym archipelagu wydaje się toczyć w innym rytmie niż w innych krajach. Jest spokojnie, prawie każdy mieszkaniec zna każdego, ludzie są do siebie przyjaźnie nastawieni. Pewnego dnia jednak oazę spokoju zakłóca morderstwo. Po lokalnym festiwalu okazuje się, że została zamordowana Susanne Smeed, była żona szefa wydziału policyjnego. Do przewodzenia śledztwem zostaje przydzielona Karen. Od początku bohaterka zdaje sobie sprawę, że to będzie trudne śledztwo, bowiem szybko odkrywa, że Susanne nie była lubiana wśród lokalnej społeczności. Na jaw będą wychodzić kolejne tajemnice i intrygi, a Karen za wszelką cenę będzie chciała odkryć, kto popełnił brutalne morderstwo.

"Podstęp" to pierwszy tom serii Doggerland autorstwa szwedzkiej pisarki Marii Adolfsson. To zarazem pierwszy szwedzki kryminał przeze mnie przeczytany. Zawsze słyszałam, że skandynawscy autorzy kryminałów są naprawdę świetni, a ich książki są fantastycznie napisane i dopracowane. I faktycznie to się zgadza. "Podstęp" to książka bardzo dopracowana i precyzyjna. Autorka nie szczędzi czytelnikowi dokładnych opisów. Po kilkunastu stronach lektury od razu zorientowałam się, że fabuła również została bardzo dobrze przemyślana. Sam klimat książki jest bardzo surowy i ostry. Rzeczywisty, co czyni go jednocześnie bardzo przerażającym.

Dużą zaletą powieści "Podstęp" są jej bohaterowie. Pisarka wykreowała postaci realne, z prawdziwymi i trudnymi przeżyciami. Ciężkie doświadczenia ma na pewno za sobą Karen Hornby, główna protagonistka. Tym bardziej podziwiałam jej siłę i wytrwałość w rozwiązywaniu śledztwa. Karen w odróżnieniu od innych mieszkańców Doggerlandu nie kierowały uprzedzenia ani żadne osobiste animozje.

Niestety, ale teraz czas na największą wadę tej historii. Pierwszy tom serii Doggerland początkowo czytałam z dużym zainteresowaniem, jednak im brnęłam dalej w akcję, tym coraz bardziej się... nudziłam. Akcja niestety nie jest zbyt dynamiczna, żeby nie rzec, że jest po prostu nudno... Ze względu na ilość opisów i powolne tempo akcji, po pewnym czasie lektura "Podstępu" zaczęła mi się bardzo nużyć, a początkowe zainteresowanie przygasło. Przyłapałam siebie na tym, że około 150 stron przed końcem książki, chciałam ją bardzo mieć już za sobą, bo przyznam, że chwilami czytanie tego kryminału było męczące. Brak dynamizmu w akcji to duża wada tej historii. Jest to książka, która liczy sobie prawie 500 stron, a w zasadzie akcja przyśpiesza dopiero pod koniec czytania... Dodatkowo przy czytaniu trzeba się naprawdę dobrze skupić, bo historia jest dość skomplikowana i łatwo można się pogubić.

"Podstęp" to dobre rozpoczęcie serii Doggerland. Na pewno pierwsza część zaciekawiła mnie na tyle, żeby sięgnąć po kontynuację. W tej historii jest pewna surowość, a jednocześnie piękno skandynawskich klimatów. 
Moja ocena: 6/10


środa, 29 stycznia 2020

PREMIEROWO: "Magazyn" - Rob Hart

Znalezione obrazy dla zapytania magazyn rob hart
Autor: Rob Hart
Tytuł: Magazyn
Wydawnictwo: W.A.B.
Liczba stron: 496
Gatunek: kryminał, sensacja thriller
Premiera: 29.01.2020r.

Gibson Wells to znany na całym świecie miliarder, który stworzył niesamowity system, tzw. Chmurę. Jest to gigantyczna korporacja, która włada praktycznie całym amerykańskim rynkiem. Chmura bowiem łączy w sobie wszystko - jest tam praca przydzielana według systemu, mieszkanie, miejsca do rozrywki, sklepy... Wszystko. Takich central w kraju jest kilkanaście i można je określić pewnego rodzaju społecznością. Gibson Wells stworzył Chmurę, która zrzesza miliony ludzi, zapewnia im pracę po wcześniejszej rekrutacji oraz dach nad głową i o wiele więcej. 

Dla Chmury pewnego dnia zaczyna pracować Paxton, który nigdy nie podejrzewał, że to się stanie. Jednak zmusza go do tego jego sytuacja życiowa. Oprócz niego pracę w Chmurze zaczyna Zinnia, jednak z całkowicie innych pobudek niż on. Zinnia bowiem chce zniszczyć system Chmury, ponieważ otrzymała takie zlecenie od jednego ze swoich kontrahentów.

Tak zaczyna się niebezpieczna gra, w której Paxton również mimowolnie zaczyna uczestniczyć. Czy Zinnie uda się zniszczyć system Chmury? I jaką poniesie cenę, aby tego dokonać?

"Magazyn" to jedna z tych premier, której bardzo wyczekiwałam. Jest to dystopijny thriller autorstwa Roba Harta. A ja muszę przyznać, że powieści dystopijne uwielbiam, a połączenie z dystopią thrillera jest dla mnie połączeniem idealnym. I cieszę się, że mogę przyznać, iż w tej historii wypadło to naprawdę dobrze. Świat przedstawiony przez pisarza w powieści "Magazyn" jest z jednej strony bardzo pociągający i użyteczny, ale z drugiej strony  u czytelnika jednak tkwi przeczucie, że coś jest nie tak. Praca przyznana na dziwnej, szybkiej rekrutacji, nieadekwatnej do umiejętności pracownika. Mieszkanie to mała klitka. Pensja tak mała, aby pokrywała absolutne minimum i nie starczała na wiele więcej. To pokazuje czytelnikowi, że nie wszystko jest tak idealne, na jakie jest kreowane. Ponadto posiadanie władzy w tak wielu aspektach życia człowieka zastanawia także, jak wielką kontrolę Chmura sprawuje nad swoją społecznością? Pomysł przedstawiony w "Magazynie" jest naprawdę świetny i ciekawy, uważam, że to największa zaleta tej historii.

Bohaterowie pierwszoplanowi to duża zaleta "Magazynu". Są oni z krwi i kości, dojrzewają wraz z fabułą i się zmieniają. Bardzo polubiłam Paxtona. Na początku wydawał mi się trochę nijaki, lecz później wraz z rozwojem fabuły bardzo zyskał w moich oczach. Zinnię z kolei polubiłam mniej, lecz to nie zmienia faktu, że jest ona postacią wielowymiarową. Ciężko było mi zrozumieć chwilami pobudki nią kierujące, ale ostatecznie po zakończeniu czytania zmieniłam co do niej zdanie i bardzo zyskała w moich oczach. Natomiast jeżeli chodzi o bohaterów drugoplanowych - moją uwagę szczególnie zwrócił twórca Chmury Gibson Wells. To człowiek niezwykle pomysłowy, to bez wątpienia można by mu przyznać. Jest w nim jednak coś przerażającego i dziwnego, coś co wzbudza u czytelnika jednocześnie niepokój i fascynację.

To, co spodobało mi się najmniej w "Magazynie" to wolna akcja. Moim zdaniem przebiegała zdecydowanie zbyt wolno. Gdy już zaczynało się trochę więcej dziać, zazwyczaj to była chwila i znowu przez kilkanaście stron nic. Nie jestem też fanką zbyt dynamicznej fabuły, lecz, gdy jest ona za wolna, to też nie wzbudza zbytniej chęci czytania u czytelnika. Gdyby akcja była trochę szybsza, na pewno lepiej czytałoby mi się tą historię, z większym napięciem i zainteresowaniem.

"Magazyn" to dobry dystopijny thriller z dopracowanym światem przedstawionym i bohaterami z krwi i kości. Nie jest to książka, którą czytałam z wypiekami na twarzy, lecz autor wolną akcję nadrobił ciekawymi postaciami i świetnym pomysłem. Jest to przerażająca wizja przyszłości, gdzie jedna korporacja kontroluje praktycznie cały kraj. Przerażająca, lecz można by powiedzieć, że wcale nie aż tak nierealna... Polecam!
Moja ocena: 7/10




środa, 24 września 2014

Premierowo: Rebecca Donovan - Powód by oddychać

http://s.lubimyczytac.pl/upload/books/230000/230808/306611-352x500.jpg
Autor: Rebecca Donovan Tytuł: Oddechy 1. Powód by oddychać Wydawnictwo: Feeria Liczba stron: 490
"Nikt nie chciał się specjalnie ze mną zadawać, więc trzymałam się z boku. Tak miało być bezpieczniej i łatwiej. Jak do tego doszło, że Evan Mathews z dnia na dzień wywrócił mój stabilny świat?"
Szesnastoletnia Emma Thomas mieszka w zamożnym miasteczku, gdzie najczęstszym zajęciem ich mieszkańców jest plotkowanie. Na pierwszy rzut oka nasza główna bohaterka jest perfekcyjna. Jest wzorową uczennicą, uczęszcza na wiele zajęć pozalekcyjnych, a ponadto angażuje się w sport. Wydawałoby się, że powinna być otoczona na przyjaciółmi, ale tak nie jest. Przyjaźni się tylko z Sarą, która jest w zasadzie jedyną osobą, na której może polegać i która wie, jakie piekło przeżywa w czterech ścianach swojego domu.

Życie Emmy nie jest tak perfekcyjne, jak mogłoby się wydawać. To tylko pozory, które dziewczyna stara się zachowywać za wszelką cenę. A co to jest takiego, co burzy wszystko w jej uporządkowanym świecie, co sprawia, że rozpada się ona na milion kawałków? Jej ciotka, Carol. Nasza główna bohaterka doświadcza bowiem przemocy w rodzinie. Jej wujek odwraca wzrok, gdy trzeba, a jej najlepsza przyjaciółka Sara nieustannie stara się przekonać Emmę, aby ta w końcu wyznała prawdę i przestała żyć w kłamstwie. Pewnego dnia w szkole pojawia się Evan Mathews. I niewyobrażalnie zmienia życie tej cichej dziewczyny. Bardziej, niż można sobie wyobrazić...

Rebecca Donovan podjęła trudny temat. I szczęśliwie mogę przyznać, że z niego wybrnęła. Nie uniknęła pewnych nielogiczności i niespójności w fabule, ale szczerze mówiąc, gdyby ich nie było byłabym naprawdę zdziwiona. W tego rodzaju powieściach nie sposób uniknąć błędów. Zresztą, cała reszta jest tak diabelnie dobra, że przymknęłam oko na momenty, które mi się nie podobały. Jeśli chodzi o całokształt - jak się pewnie domyślacie - urzekł mnie on niesamowicie. Pisarka ma lekki styl pisania, ale przy tym tak absorbujący i obrazowy, że w wiadomych scenach wraz z główną postacią odczuwałam strach i lęk. To chyba największa zaleta tego dzieła. To, iż sprawia, że czytelnik przeżywa autentyczne emocje.

"Powód by oddychać", oryginalnie "Reason to breathe" (w tym momencie po prostu muszę pochwalić wydawnictwo za dosłowny przekład tytułu, który naprawdę idealnie oddaje treść tej książki) to powieść, o której słyszałam jeszcze nie wiedząc, że zostanie ona wydana w Polsce. I jest to lektura, która wzbudza całą szeroką gamę emocji. Pojawiają się ci, którzy krytykują ją za nielogiczność, a także ci, którzy chwalą pisarkę za podejście do tak poważnego tematu w wyważony sposób. I wiecie co? Ja jestem w tej drugiej grupie. Akceptuję to, że są czytelnicy, którym Emma może wydawać się głupią postacią. Tylko tego nie rozumiem. Myślę, że jest to bohaterka, w której miejsce trudno się postawić, jeśli samemu się nie przeżyło przemocy w rodzinie. Komu oceniać jej zachowanie, reakcje? Wiem, wiem - to fikcyjna postać, ale ja po prostu ją polubiłam i nie tylko z litości. Obdarzyłam ją sympatią, bo umiała sobie poradzić w sposób, który dla niektórych może wydawać się niespójny. Dla przeciętnego czytelnika łatwo powiedzieć, iż Emma mogła po prostu - UWAGA - teraz Was zaskoczę: komuś o tym powiedzieć. Powiedzieć o tym, co przeżywa w swoim "kochanym" domu. Chyba łatwiej powiedzieć, niż zrobić. Ja potrafię ją zrozumieć, to uczucie żalu, beznadziejności i wstydu, które ją przepełnia... Ten strach, że wszyscy się dowiedzą, że jej ciotka się nad nią znęca, że jej życie to jeden wielki ból. A ona robi co może, zaciska zęby i stara się oszczędzić swoim kuzynom cierpień. I moim zdaniem to zasługuje na podziw. Zawsze mam ten problem w powieściach młodzieżowych, że ciężko mi polubić główne bohaterki. Szczerze przyznaję, że ten przypadek jest jednym z wyjątków.

Jeśli chodzi o innych bohaterów, to w tle Emmy i Evana nie wypadają tak blado, jak mogłoby się wydawać. Fakt, w porównaniu z tą "główną" dwójką, która jest w meritum całej akcji, mogą nie przykuwać zbyt dużej uwagi czytelnika i tak zresztą chyba powinno być. Jakby nie było, to Emma i jej problemy są motorem napędowym akcji. A jeśli chodzi o najgorszą postać w tej serii... To ta nagroda wędruje do Carol! Nikogo chyba nie zaskoczy fakt, iż napiszę, że po prostu autentycznie znienawidziłam Carol. Co za okropna postać! Nie mam tutaj namyśli jej kreacji, bo Rebecca Donovan spisała się w tym przypadku na medal. Naprawdę można znienawidzić tę bohaterkę, w moim skromnym mniemaniu ta pani powinna dostać izolatkę w psychiatryku.

Rebecca Donovan stworzyła książkę, którą nie tylko czyta się w zawrotnym tempie, ale też z wypiekami na twarzy i nieustannie towarzyszącymi emocjami. Czułam się tak jakbym to ja uczestniczyła we wszystkich wydarzeniach. Razem z Emmą cieszyłam się, gdy w jej życiu pojawiał się promyk nadziei, a także, gdy zaciskała zęby i tłumiła ból. To bohaterka mająca silny charakter, której nawet ciężkie doświadczenia nie zdołały złamać. Zapewne jak się zorientowaliście, "Powód by oddychać" znacznie przerósł moje oczekiwania i szczerze nie dziwię się, dlaczego zbiera tak dobre recenzje za granicą. Jest poruszająca i innowacyjna, a najlepsze jest to, że w czasie jej czytania ani razu nie odniosłam wrażenia: "to już było". Jestem pewna, że ta powieść zyska w Polsce szeroki rozgłos. Nie pozostaje mi nic innego, jak gorąco zachęcić Was do lektury tej książki, a ja... cóż - z niecierpliwością będę wyczekiwała kolejnych tomów serii Oddechy.
"Zawsze tak usilnie wszystko w sobie tłumisz. Boję się, że pewnego dnia po prostu wybuchniesz. Ten chłopak jak żaden inny znalazł sposób, żeby do ciebie dotrzeć. Tak, jesteś inna, ale właśnie to w tobie lubię. Nie chcę oglądać, jak się wściekasz, potrzebne ci są inne uczucia. Wiem, że w mojej obecności wychylasz głowę ze skorupy, lecz i tak nie mówisz mi o wszystkim, tłumisz w sobie złość, strach i ból."